دوباره می سازمت وطن

جمهوری اسلامی وتاثیرش براخلاق اجتماعی

تاثیر پذیری افراد از اخلاق اجتماعی پدیده ای انکار ناپذیر است و در این حالت هنگامیکه هیچ هدفی مهم نباشد و هدف زندگی بیشتر به در بردن گلیم خویش از موج باشد مبارزه در راه هدفی متعالی کوشیدن بی حاصل  است.ضمن اینکه اساسی ترین استراتژی سردمداران حاکمیت ولایت فقیه مبارزه با اعتبار و ارزش انسانی در حوزه ی سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی در جامعه میباشد.

در چنین جامعه ای دیانت و فضیلت با اخلاق اجتماعی مردم سازش ندارد چون انسانی که فضایلش هیچ ریشه ای جز حزم و دوراندیشی مادی ندارد تلاش میکند تا به عنوان آسانترین راه همرنگ و همگام با زورمداران و صاحبان قدرت در جامعه گردد تا به قیمت از دست دادن خصائل پسندیده ، حداقل دنیای خود را تامین نماید ، وقتی زبان بازی و پشت هم اندازی زندگی را تامین کند برای راستگوئی و صداقت در این جامعه دلیلی بنظر نمیرسد .

 متاسفانه  ماهیت اخلاقی جامعه ی ایران در حال حاضر چنین است.البته شخصیتها و افرادی با حضور در این محیط هماهنگ نیستند و اصلاحاتی را ضروری میدانند که آنرا پیشنهاد میکنند ولی کمابیش مطمئن هستند که پیشنهادشان هرگز به مورد اجرا گذاشته نخواهد شد. این انسانها به خوبی میدانند که جهان از جمله ایران نیازمند تغییرات اساسی است و فکر میکنند این تغییرات تا حدی به یمن مجاهدت آنان هر چه سریع تر صورت پذیرد.اما جای تاسف است.

پدر حال حاضر حکومت ولایت فقیه با اینکه از لحاظ نظری بر اساس معتقدات اخروی استوار است ولی در امور دنیوی روزمره نیز مهمترین سازمان در جامعه بشمار میرودو این مطلب آمادگی روحی افراد را برای پذیرش جنبه ی اخروی دین دچار تزلزل نموده است.وقتی افراد جامعه مشاهد میکنند که سردمداران ولایت فقیه و به اعتقاد خودشان نمایندگان الهی بر روی زمین به جای آنکه هم وغم خود را مصروف تحصیل فضیلت و رستگاری فردی نمایند به قدرت سیاسی چنگ زده و از هر طرف به فکر حراست از حریم دنیوی خویش میباشند ، چگونه میتوان پذیرفت که این جهان سرای محنت بار است که آدمی با رنج و مشقت خود را برای سرای جاودان آماده میکند.

 دیگر رهبران ولایت فقیه به این نمی اندیشند که چگونه در جهان رذیلت میتوان به فضیلت دست یافت یا در وادی محنت به سعادت اخروی رسید بلکه بدنبال استفاده از منابع مالی سرشار کشور یرای بوجود آوردن جایگاهای مطمئن برای خود و خانواده خود در صورت بروز خطر در سراسر جهان هستند . ضمن اینکه اکثر جامعه با این تفکر که محال است برای ترجیح عملی بر عمل دیگر دلیل عقلانی وجود داشته باشد که معنای این عقیده چنین است که انسان باید همرنگ جماعت شود برای مثال به نماز جمعه میروند بی آنکه به هیچ کدام از عقایدی که الهام دهنده این اعمال است معتقد باشند.

مادی اندیشی و اعمال نظری – که به جبر با تظاهر و ریا آغشته شده است -  مدتهاست جایگزین  جامعه ی انسان منش و عاقبت اندیش ایران شده و این جایگزینی که از حاکمیت بظاهر اسلامی ایران بر گرفته چنان   از هارمونی فضیلت اندیشی و آخرت طلبی دور شده  که اعتماد به انسانیت انسانها در اندیشه توده ها و آحاد جامعه از بین رفته است . همین دنیا طلبیها و اندیشیدن به لقمه نان بیشتر – که مبین زیاده خواهی است – باعث گریز همین توده ها از واژه آزادیخواهی و حریت میگردد و مبارزه و هزینه بی مفهوم میشود. به عنوان مثال ، توده ها حاضر به تحمل زندان برای کلاه برداری و قاچاق و ... میگردند اما حاضر نیستند برای احقاق حقوق طبیعی و حقیقیشان پا به زندانها گذارند.

در جامعه کنونی ما اگر شبگرد سارقی به علت نیاز واجب و صد البته بیکاری و فقر که دست آورد همین حکومت عدالت خواه !!است به برداشتن قرص نانی اقدام نماید ، همه خود را متعهد به ضرب و شتم و معرفی وی به دستگاه های قضایی و انتظامی میدانند ، اما در برابر تاراج میلیاردی سارقان خوش نشین نظام ساکت و بی تهعد میشوند.

براستی در چنین جامعه ایی چگونه میتوان به روشنگری و مبارزه برای آزادی و برابری پرداخت . براستی کدامین اعنماد را میتوان به مبارزه بر علیه فساد و فحشا و اعتیاد و فقر و بیکاری طلبید وقتی آحاد جامعه بدون اینکه خود بدانند همراه و همگام جامعه میگردد؟

صد البته رژیم از این وضع جامعه به همان چیزی رسیده است که سالها برای رسیدن به این وضعیت تلاش شبانه روزی نموده است. و سود خود را از این واخوردگیها و روزمرگیها و روزمردگیها میبرد. اما آنچه که جامعه ی مبارز را به درد جانکاه میرساند ، سوختن  در حسرت روزهای خوب و انسان سالاری دهه های قبل است. و این است تاثیر جمهوری اسلامی بر اخلاق اجتماعی ما در ایران.

امید عباسقلی نژاد

12/9/1385