دوباره می سازمت وطن

و شانزدهم آذری دیگر فرا رسید

دهه هاست که شانزدهم آذر رنگ و بویی دیگر دارد. روزی بزرگ ، از تقویم جنبش دمکراسی خواهی  و برگی زرین ، از مبارزات آزادیخواهی در صنف دانشجویان است ، که ناخود آگاه به سایر اقشار جامعه نیزتسری پیدا میکند.

از آنجائیکه صنف دانشجو در تعامل کامل و کافی  با همه اقشار اجتماعی است ، و با عنایت به شور اجتناب ناپذیرو ذاتی این گروه از جوانان با پتانسیل غنی و احساس حصار گریز آنان ، باعث گردیده تا رویکرد توده ها بسمت آنان به عنوان قشر تحصیل کرده و به عبارتی روشنفکر افزون گردد. بهمین دلیل است که بزرگترین تحولات هر جامعه با پشتوانه آنان و صد البته دیگر اقشار تاثیر گذار شکل میگیرد. کمی مطالعه بر انقلاب کبیر فرانسه ، نروژ ، ایتالیا و حتی روسیه در اروپا ، چین ، کره و ... در آسیا و تحولات عظیم اجتماعی در مراکش ، مصر و ... در افریقا ، بیانگر این مطلب است که این قشر از اقشار جوامع گوناگون میتوانند حکومت ها را وادار به انعطاف پذیری نماید.

در ایران نیز دیر زمانی است ، دانشجویان تاثیر گذاری خود را بر جامعه به ویژه حکومت تحمیل نموده و حرفهای بسیاری برای گفتن داشته اند. روز شانزدهم آذر نیز به همین دلیل در تاریخ ایران به ثبت رسیده و مد نظر قرار گرفته است. با شهادت سه تن از دانشجویان در این روز از سال 1332 ، جنبش دانشجوئی دریافت که میتواند با انسجام ، جامعه را بسمت آنچه توده ها در نظر دارند سوق دهد. به همین دلیل است که این رویکردها معمولا با حساسیت بالای حکومت ها- هر دو حکومت  پهلوی و جمهوری اسلامی – قرار گرفته است. تا آنجائیکه برای ایجاد فاصله بین این همگرائی ها تلاشهای بسیاری صورت میگیرد.

جنبش دانشجوئی تا زمانیکه بصورت منسجم – خواه قابل رویت و خواه پنهانی – عمل نماید و بر اساس خواست توده ها حرکت کند ، هیچگاه نمیتواند با شکست مواجه گردد و مادام که این عزم در اندیشه جوانان و دانشجویان تقویت گردد همیشه پویا ، فعال و تعیین کننده است. اصولا جمهوری اسلامی با ساختار جنبش گون هر صنف و رده ایی مخالفت نموده و سعی در تخریب آنها داشته است . بویژه جنبش دانشجوئی منتقد حکومت را هیچگاه بر نتابیده و مداوما در تلاش بوده که به طرق گوناگون با انسجام اینگونه تشکلها به اقتضای زمان  ، برخورد نماید. اما چون حکومت به وجود  جنبش دانشجوئی همیشه نیازمند است و وجود آنرا ضرورتی برای ظاهر سازی های دمکراتیک !!! خود میداند پس هیچگاه نخواسته نسبت به انحلال کامل آن اقدام نماید . اما همواره سعی در به انحراف کشیدن آن داشته و با نفوذ در درون اینگونه تشکلهای مستقل ، سیاست خود را اعمال نموده است. با همه این تلاشهای حکومتی ، اندیشه دمکراسی خواهانه نسل جدید دانشجوئی ، راه خود را یافته و آنگونه عمل نموده که باید. ماهیت وجودی چنین تشکلهایی ، ماهیتی انتقادی است . از مشکلات صنفی گرفته تا بیان دغدغه های توده ایی ، در زمینه های سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و ... همه و همه در حیطه نقادانه اینگونه تشکلهاست..

دوره های گوناگون و پر فراز و نشیب در جنبش دانشجوئی ، چنان تحت تاثیر موقعیت های زمانی قرار گرفته که گاه با نفوذ عوامل حکومت در آن تبدیل به یک تشکل مدافع حکومت شده و گاه نیز تبدیل به اپوزیسیونی بیدار و هوشیار گردیده است. تا حدی که وقتی به تکه ایی از قلب نظام پیوند خورده مورد حمایت افراد حقیقی و حقوقی نظام قرار گرفته و هرگاه به توده ها نزدیکتر گردیده ، مورد تهاجم دستگاه های امنیتی نظام قرار داشته است.

همچنین شایان ذکر است که موازی سازی در راستای فریب دانشجو و صد البته اذهان مردم ، نیز همیشه در دستور کار کارشناسان امنیتی بوده است. چرا که رویکرد جامعه به سیستم موازی ساخته شده بدست حکومت تضمین کننده کنترل در بیان خواسته ها و انتقادات ، از اهداف همان نیروهای امنیتی است. این در حالیست که دانشجویان مستقل در تلاشهای محقانه ی خود برای دفاع از مظلومیت ستم دیدگان ، هیچگاه عقب نشینی نکرده و با حضور فعالانه ی خود در عرصه های مختلف استقلال طلبی و آزادیخواهی معنویت خواسته های اجتماعی خود را بیان داشته است.

با وجود جبر ، تهدید ، و حتی اخراج از دانشگاه ها و ممنوع التحصیل شدن تعداد بسیاری از همان دانشجویان مستقل ، و حتی تحت تعقیب و زندان قرار گرفتن ، همچنان راه پر هزینه ی خود را پیش گرفته و مطالبات منطقی خود را ابراز نموده است. به همین دلایل است که میتوان به شکست ناپذیری اینگونه تشکلهای زنده و پویا اطمینان حاصل کرد. اما پیوند های محکم و ناگسستنی مردم با اینگونه تشکلها همواره لازمه رسیدن به تحولات بزرگ اجتماعی است.  

با همه این اوصاف یاد آوری روزها و خاطره های بیاد ماندنی که در تلاشهای مضاعف دانشجوئی شکل گرفته – از جمله 16 آذر سال 1332 ، و  خرداد ماه 1362 ، 18 تیر 1378 ، 20 خرداد 1382 و ... همه ازروزهائی است که میتوان آنها را به دانشجو اختصاص داد . روزهایی که با مصائب دانشجویان مواجه گشته و یادآور شهادت ها ، جسارتها ، زندانی شدن ها و ضرب و شتم های دانشجویان است.

در همین راستا روابط عمومی جبهه دمکراتیک ایران ضمن پاسداشت روز دانشجو – 16 آذر – و اعلام حمایت از دانشجویان دربند ، احمد باطبی ، ابوالفضل حهاندار ، کیانوش سنجری و ... خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی و عقیدتی ،  بویژه زندانیان واقعه 18 تیر ماه 1378 بوده و با حمایت از فراخوان دانشجویان دفتر تحکیم وحدت و ادوار تحکیم وحدت یاد و خاطره اکبر محمدی را نیز مد نظر قرار دارد. 

زنده باد آزادی ، برقرار باد دمکراسی ، گسسته زنجیر استبداد

روابط عمومی جبهه دمراتیک ایران

12/9/1385