دوباره می سازمت وطن

تراژدی تکراری انتخابات و اینبار...

در حالیکه زمان آغاز تبلیغات برای شرکت درانتخابات مجلس خبرگان رهبری و شوراهای شهر و روستا شروع شده است ، مردم در یک فاز جدیدی از فشارهای فزاینده اجتماعی قرار گرفته اند. فشارهایی که در اثر فقر وفساد و فحشا و اعتیاد و... بخاطر عدم توانائی دولت و سایر ارکان نظام بر مردم تحمیل شده است . ناتوانائی در حل معضلات اقتصادی ، اجتماعی ، سیاسی و فرهنگی چنان نمود عینی پیدا کرده که بازگوئی یک مشکل نه تنها دردی را درمان نمیکند ، بلکه افزونگر بار مشکلات است.

زمان برای انتخاب هشتاد و شش نفر از بین حدود یکصدوشصت نامزد شرکت کننده در مجلس خبرگان ! که به تائید رسیده و از فیلتر گذر کرده اند، فرا رسیده است. یکبار دیگر دستگاه های تبلیغاتی  چنان فعال شده اند که هر کس را بکاری مشغول نموده است . رسانه های جمعی صوتی و بصری بر اساس منافع شخصی و گروهی خود هر یک بطریقی به تبلیغ پرداخته اند. انتخاباتی که به دلیل استصوابی بودنش سالهای سال است که زیر سوال قرار داشته و دارد. انتخاباتی که باید از بین انتخاب شدگان صورت پذیرد ، نه تنها جای توجیح فلسفی – بهتر است بگویم سفسطه گرایانه – ندارد ، که از اساس نیزمردود و غیرشهروندی است. براستی چه کسی و چه گروهی به اندازه ملت میتواند در شناخت آنچه مورد نیاز و اعتماد همان ملت است بیندیشد و فتوا صادر نماید که فلان کس بدرد جامعه میخورد یا خیر؟!! اگر همان فرد یا افرادی که بواسطه حضور در اریکه قدرت مشروعیت یافته ، نه در اذهان توده ها ، خود از سوی ملت طرد گردیده و مقبول نباشند چه باید کرد؟!! آیا به اعتماد گروهی که خود نیز به آنها اعتمادی نداریم اجباری است؟ خوب اگر آن گروه بهتر و کاملتراز توده ها می اندیشند ، پس انتخاب ملت را چه کاری است؟ آیا این به ظاهر انتخاب – اما بواقع انتصاب – بهانه ائی برای تکمیل پروسه دموکراسی دینی !! و اصل جمهوریت اسلامی !! نیست ؟ جبری که درپوسته دمکراتیزیم استتار شده است .

 اگر حضور توده ها پای صندوقهای رای تا این حد اهمیت دارد تا از آن تابلوئی برای عزم دموکراسی خواهی نظام !!! بسازیم ، پس چرا همین ملت وا مانده در فقر و فساد جامعه تنها و بی یاورند و کسی نیست که به داد آنها برسد؟ براستی چه کسی پاسخگوی نیازهای ضروری و انسانی آنهاست؟ حقوقی که  بواسطه همین دولتمردان و به اصطلاح منتخبین تضییع گردیده ؟ چه کسی پاسخگوی تورم بالای موجود در جامعه و عدم تطبیق هزینه و درآمد ملت است؟ چه کسی پاسخگوی وجود فقر غذائی در بین کودکان و سالمندان است؟ فرض بر اینکه این تابلو تصنعی « حکومت مردمی  »!! را دنیا هم قبول کرد ، فرض بر اینکه همه دنیا به مردمسالاری در ایران!! هم پی برد و ...  . آیا از همه اینها لقمه نانی برای همین توده های حاضر شده در پای صندوقهای رای درست میشود ؟! یا اینکه چون بیست و هفت ،هشت سال قبل هر روزمان بدتر از روز قبل خواهد شد؟

در حالیکه همین کشور اسلامی ! با حکومتی مردمسالار ! درگیر انتخابات انتصابی است و هنوز حکومت نتوانسته پاسخی بر آن بیابد تا اپوزیسیون خود را اغنا نماید جناب آقای احمدی نژاد – رئیس جمهور منتخب !! ما درماتبه و رایزنی با ملت آمریکاست و برای آنها نسخه دموکراسی می پیچد ! و تازه در حال آموزش مبانی دموکراتیک به آنهاست. نگارش با سران ممالک پایان یافت و حال مکاتبه با توده ها مد نظر قرار گرفته است. حکایت ما همان ضرب المثل زیره به کرمان بردن است . اشاعه فرهنگ جدید دمکراتیک به سرتاسر دنیا ! اشاعه مردمسالاری دینی ! تعریف جدید و بدور از عقلانیت واژه گانی که مفهومی اصیل و غیر قابل تغییر دارند.

آری رئیس جمهور اسلامی ما در حالی به اشاعه فرهنگ دموکراسی خودباور میپردازد که دگراندیشان و مخالفان در سلولهای سرد در حال تحمل کیفرند.کیفر برای آزاد اندیشی و آزادیخواهی و عدم تطبیق یابی عقلانی آنها با واژگان غیرحقیقی ساخته شده بدست حکومت مردان جمهوری اسلامی است . که نویسنده این مقال نیز نه تنها هیچگاه بخاطر فریادهای آزادیخواهی ایمن نبوده ، بلکه هم اینک نیز پرونده ائی در همین ارتباط روی میز قاضی ، گشوده دارد . و هزاران هزار تهدید و پیغام و پسغام که ... .  آهای مردم دنیا بیائید و نظام واقعی دمکراتیک را از ما بیاموزید!!! ما انتخاب میکنیم و بعد به مردم میگوئیم که بیائید آنچه که ما برگزیدیم را اتنخاب کنید. درست همانند بیست و هفت سال پیش . بدون کمترین تغییر! بازگشت به دوران قبل بدون کمترین پیشرفت فکری و با هزاران مرتبه پس ماندگی اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی و ...

آهای دولت مردان دنیا بیائید و دموکراسی را از ما بیاموزید و ببینید که برای ممانعت از برگزاری یک مجلس ختم که اتفاقا و عامدا بدست عوامل منتخب ما جان داده چه نیروئی که بکار نمی بندیم. برای حفظ تاج و تخت خود چه تهمت های ناروائی که به افراد و اشخاص نمیزنیم. برای گشودن مردم به پای صندوقهای رای از چه ترفندهایی که استفاده نمیکنیم !! از انتشار غیر حقیقی شناسنامه گرفته تا پائین آوردن سن رای ، از تبلیغات دروغین گرفته تا ارائه آمارهای غیر واقعی ، و ایجاد شایعه و ... آهای مردم دنیا بیائید ...!!!  

« در پیشرفته ترین ممالک دنیا نیز دمکراسی بشکل کامل برگزار نمیگردد » این شعار ، پاسخ بازجویان و احتمالا ارکان نظام است . این افراد آیا میگویند که در فلان مملکت کسی برای فریادهای آزادیخواهی خود سر از زندان و شکنجه و احکام قضائی غیرمنصفانه در نمی آورد؟ آیا میگویند که در حضور هیئت منصفه در دادگاه ها ضروری است ، وکیل اختیار تام دارد ، هر کس میتواند بدون داشتن دغدغه زندان اعتراضات خود را بیان دارد؟ اتحادیه ها و سندیکاها آزادانه تشکیل میشوند ، و در هیچ مملکت پیشرفته ائی رئیس یک سندیکا بدلیل اعتراض و دفاع از حقوق تضییع شده افراد و اشخاص تحت پوشش خود شکنجه نشده و زبانش بریده نمی شود؟ در ممالک پیشرفته کسی برای همآهنگ کردن نسبی درآمد و هزینه ، مجبور به اشتغال در 3-2 شیفت کاری نیست ، در ممالک پیشرفته کسی بخود اجازه نمیدهد تا نان از سفره هموطن برداشته و خرج تحصیل دانش آموز لبنانی و فلسطینی و ... نماید . ؟!!

و باز انتخاباتی – انتصاباتی – دیگر فرا رسید . آهای مردم بشتابید به پای صندوقهای رای تا دنیا بداند که که در کشور اسلامی ما مردم به این نظام اعتقاد دارند ، کسی گرسنه و درمانده نیست ، دردها همه شخصی است و مشروعیت دولتمردان را امام زمان تائید کرده است . تا به عالم آدم نشان دهیم  دمکراسی دینی چه موهبتی است که دنیا از آن غافل مانده است . بیائید تا ... بیائید تا چشمهایمان را ببندیم برفروش دختران ایرانی در ممالک غربی و شرقی ، گوشهایمان را ببندیم بر گرسنگی کودکان مظلوممان ، تا حکومتمردان بر حضور ملت در صندوقهای رای ببالند.

 و ما هنوز تشنه چشیدن طعم آزادی و دموکراسی هستیم و ...

امید عباسقلی نژاد

9/8/1385